![](https://www.termedia.pl/f/pages/16409_e5158f5f6bbbe6bc8985cd2aaaab86b1_blog.jpg)
Częstość wykrywania zmian organicznych w kolonoskopii u chorych z objawami zespołu jelita drażliwego
Autor: Katarzyna Bakalarska
Data: 03.03.2015
Źródło: Patel P, Bercik F, Morgan DG i wsp. Prevalence of organic disease at colonoscopy in patients with symptoms compatible with irritable bowel syndrome: cross-sectional survey. Scand J Gastroenterol 2015; 30: 1-8.
Kryteria Rzymskie III powinny być podstawą rozpoznawania zespołu jelita drażliwego (ang. irritable bowel syndrome – IBS). Wydaje się, że u osób młodych spełniających te kryteria, u których nie występują objawy alarmowe, nie ma potrzeby wykonywania kolonoskopii. Istnieją jednak dane, które sugerują, że taka praktyka może skutkować brakiem rozpoznania – w pewnym odsetku przypadków - choroby organicznej jelita imitującej swym przebiegiem IBS. W jednym z ostatnich wydań Scandinavian Journal of Gastroenterology ukazała się praca poświęcona temu zagadnieniu.
Autorzy przeprowadzili prospektywne, przekrojowe badanie, w którym grupę badaną stanowili chorzy, zgłaszający objawy sugerujące rozpoznanie IBS na podstawie Kryteriów Rzymskich III. Następnie dokonano analizy wyników badań kolonoskopowych, w zależności od występowania lub nie jakiegokolwiek objawu alarmowego, jak i typu zaburzeń motoryki przewodu pokarmowego zgodnie z podziałem IBS na poszczególne postacie kliniczne.
Grupa badana obejmowała 559 osób, z czego u 423 stwierdzano obecność co najmniej 1 objawu alarmowego. Wykazano, że w tej podgrupie częstość występowania organicznej choroby jelita była istotnie wyższa (117 – 27.7% vs 21 – 15.4%; p=0.002). Natomiast u chorych bez objawów alarmowych najczęstszym rozpoznaniem choroby organicznej była choroba Crohna (10/136 chorych – 7.4%), choroba trzewna (4/136 chorych – 2.9%) oraz mikroskopowe zapalenie jelita grubego (3/136 chorych – 2.2%). Niezależnie od faktu, czy były obecne objawy alarmowe czy nie, wykazano, że u chorych z postacią IBS z dominującym zaparciem istotnie rzadziej odnotowywano cechy choroby organicznej w kolonoskopii, w porównaniu z postacią z dominacją biegunki czy postacią mieszaną.
W podsumowaniu autorzy podkreślają, że według przeprowadzonej analizy, średnio jeden na sześciu chorych z objawami sugerującymi IBS bez współwystępowania objawów alarmowych, miał zmiany organiczne w przewodzie pokarmowym wykryte dzięki kolonoskopii. Potrzebna jest więc lepsza identyfikacja osób z objawami IBS, u których poszerzenie diagnostyki o kolonoskopię jest konieczne dla postawienia właściwej, ostatecznej diagnozy.
Grupa badana obejmowała 559 osób, z czego u 423 stwierdzano obecność co najmniej 1 objawu alarmowego. Wykazano, że w tej podgrupie częstość występowania organicznej choroby jelita była istotnie wyższa (117 – 27.7% vs 21 – 15.4%; p=0.002). Natomiast u chorych bez objawów alarmowych najczęstszym rozpoznaniem choroby organicznej była choroba Crohna (10/136 chorych – 7.4%), choroba trzewna (4/136 chorych – 2.9%) oraz mikroskopowe zapalenie jelita grubego (3/136 chorych – 2.2%). Niezależnie od faktu, czy były obecne objawy alarmowe czy nie, wykazano, że u chorych z postacią IBS z dominującym zaparciem istotnie rzadziej odnotowywano cechy choroby organicznej w kolonoskopii, w porównaniu z postacią z dominacją biegunki czy postacią mieszaną.
W podsumowaniu autorzy podkreślają, że według przeprowadzonej analizy, średnio jeden na sześciu chorych z objawami sugerującymi IBS bez współwystępowania objawów alarmowych, miał zmiany organiczne w przewodzie pokarmowym wykryte dzięki kolonoskopii. Potrzebna jest więc lepsza identyfikacja osób z objawami IBS, u których poszerzenie diagnostyki o kolonoskopię jest konieczne dla postawienia właściwej, ostatecznej diagnozy.