![](https://www.termedia.pl/f/pages/11924_ff50306d8e7704cfef0d8882fa3fbcf1_blog.jpg)
Czy nowy biomarker pomoże w różnicowaniu torbieli trzustki?
Autor: Małgosia Michalak
Data: 26.02.2014
Źródło: Vascular Endothelial Growth Factor, a Novel and Highly Accurate Pancreatic Fluid Biomarker for Serous Pancreatic Cysts Presented at the Southern Surgical Association 125th Annual Meeting, Hot Springs, VA, December 2013. Michele T. Yip-Schneider, PhDemail
Zgodnie z wynikami badania opublikowanego w Journal of the American College of Surgeons pomiar poziomu VEGF-A (vascular endothelial growth factor A - czynnik wzrostu śródbłonka naczyniowego) może być wykorzystany w różnicowaniu łagodnych i nowotworowych torbieli trzustki. Gdyby badania potwierdziłyby skuteczność VEGF-A, jego wykorzystanie mogłoby znacząco uprościć diagnostykę chorób trzustki. Nowy biomarker przyczyniłby się nie tylko do zmniejszenia kosztów, ale także do redukcji ryzyka, na jakie narażeni są pacjenci podczas interwencji chirurgicznych.
Naukowcy zwracają uwagę, że dzięki coraz lepszej dostępności badań obrazowych, diagnozowanych jest coraz więcej bezobjawowych zmian w trzustce. Niestety obecne metody nie pozwalają na różnicowanie złośliwych i łagodnych zmian. Dlatego też tak bardzo potrzebne są nowe metody służące temu celowi. Zidentyfikowanie wczesnych biomarkerów w znaczący sposób mogłoby usprawnić diagnostykę i przyczyniłoby do wcześniejszego wykrywania nowotworów oraz ograniczenia zbędnych procedur medycznych.
W badaniu, którego wyniki opublikowano w Journal of the American College of Surgeons uczestniczyło 87 pacjentów, którzy byli poddani operacji resekcji trzustki. Pobierano u nich próbki płynu z torbieli i przewodów trzustkowych a następnie poddawano je analizie przy użyciu testów immunoenzymatycznych wykrywających VEGF-A oraz ekspresję receptora VEGF-A w tkance trzustkowej. Dodatkowo badano obecność zmian genetycznych związanych z zespołem von Hippla-Lindaua. Spośród uczestników badania 9 chorych miało torbiele rzekome, 17 surowicze torbiele nowotworowe (SCN), 24 nowotwory śluzowe torbielowate, 16 nisko/średniozaawansowanego raka a 10 wewnątrzprzewodowe brodawkowate nowotwory śluzowe trzustki o wysokim stopniu zaawansowania; u 11 osób wykryto gruczolakoraka przewodowego. Okazało się, że w porównaniu do innych próbek, u pacjentów z SCN poziom VEGF-A był zdecydowanie podwyższony. Co więcej, marker ten charakteryzował się 100% czułością i 97% swoistością. Także poziom ekspresji receptorów VEGF-A był podniesiony u tych pacjentów.
Naukowcy podkreślają znaczenie wyników badania - dzięki niemu można szybko i łatwo różnicować łagodne zmiany z potencjalnie groźnymi oraz ograniczyć ilość dodatkowych badań obrazowych czy interwencji chirurgicznych i endoskopowych. Niewątpliwym ograniczeniem jest jednak niewielka grupa pacjentów, którzy uczestniczyli w badaniu.
W badaniu, którego wyniki opublikowano w Journal of the American College of Surgeons uczestniczyło 87 pacjentów, którzy byli poddani operacji resekcji trzustki. Pobierano u nich próbki płynu z torbieli i przewodów trzustkowych a następnie poddawano je analizie przy użyciu testów immunoenzymatycznych wykrywających VEGF-A oraz ekspresję receptora VEGF-A w tkance trzustkowej. Dodatkowo badano obecność zmian genetycznych związanych z zespołem von Hippla-Lindaua. Spośród uczestników badania 9 chorych miało torbiele rzekome, 17 surowicze torbiele nowotworowe (SCN), 24 nowotwory śluzowe torbielowate, 16 nisko/średniozaawansowanego raka a 10 wewnątrzprzewodowe brodawkowate nowotwory śluzowe trzustki o wysokim stopniu zaawansowania; u 11 osób wykryto gruczolakoraka przewodowego. Okazało się, że w porównaniu do innych próbek, u pacjentów z SCN poziom VEGF-A był zdecydowanie podwyższony. Co więcej, marker ten charakteryzował się 100% czułością i 97% swoistością. Także poziom ekspresji receptorów VEGF-A był podniesiony u tych pacjentów.
Naukowcy podkreślają znaczenie wyników badania - dzięki niemu można szybko i łatwo różnicować łagodne zmiany z potencjalnie groźnymi oraz ograniczyć ilość dodatkowych badań obrazowych czy interwencji chirurgicznych i endoskopowych. Niewątpliwym ograniczeniem jest jednak niewielka grupa pacjentów, którzy uczestniczyli w badaniu.